Μήδεια του Ευριπίδη

Εθνικό Θέατρο Κροατίας στο Ζάγκρεμπ, Pandur.Theaters, Σλοβενία & Dubrovnik Summer Festival, Κροατία

4 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου
6 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία

Με την παράσταση Μήδεια του Ευριπίδη, μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου Κροατίας στο Ζάγκρεμπ με την Pandur.Theaters από τη Σλοβενία και το Dubrovnik Summer Festival στην Κροατία, σε σκηνοθεσία του παγκοσμίου φήμης Τομάζ Παντούρ, θα ανοίξει το 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, στις 4 Ιουλίου 2014 στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου. Η παράσταση, η οποία έχει παρουσιαστεί στην Κροατία, στη Σλοβενία και στο Ιβηροαμερικάνικο Θεατρικό Φεστιβάλ στη Μπογκοτά της Κολομβίας, έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές τόσο για τη σκηνοθεσία όσο και για τη θαυμάσια ερμηνεία της Άλμα Πρίτσα στο ρόλο της Μήδειας.

Περίληψη
Η Μήδεια, κόρη του Αιήτη, βασιλιά της Κολχίδας και εγγονή του Θεού Ήλιου, εγκαταλείπει τον πατέρα της και σκοτώνει τον αδελφό της για να βοηθήσει τον Ιάσονα να πάρει τον θησαυρό της οικογένειάς της, το Χρυσόμαλλο Δέρας. Ως επιστέγασμα όλων αυτών η Μήδεια παραμένει πιστή σύζυγος και του γεννάει δύο γιους. Αυτός όμως την προδίδει και την αδικεί. Θέλει να την αφήσει και να παντρευτεί τη νεαρή κόρη του Κρέοντα, βασιλιά της Κορίνθου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κρέοντας διατάζει την εξορία της από τη χώρα. Απελπισμένη, κατορθώνει να πείσει τον Κρέοντα να της επιτρέψει να παραμείνει στη χώρα ακόμα μια μέρα. Μάταια προσπαθεί ο Ιάσονας να της αποδείξει ότι αυτό που κάνει είναι για το καλό της και το καλό των παιδιών τους. Η Μήδεια εξοργισμένη, καταστρώνει σχέδιο με το οποίο σκοτώνει όλους όσους έχουν σχέση με τον Ιάσονα: την κόρη του Κρέοντα, τον ίδιο τον Κρέοντα και στο τέλος τα δύο παιδιά τους. Κι όταν ο Ιάσονας αποφασίζει να ανταποδώσει την εκδίκηση, τη βλέπει ψηλά στον ουρανό πάνω από το παλάτι να φεύγει με πύρινο άρμα που της είχε στείλει ο παππούς της, ο βασιλιάς Ήλιος. Η εκδίκησή της κορυφώνεται, όταν δεν αφήνει καν τον Ιάσονα να αγγίξει τα νεκρά κορμιά των παιδιών τους.

 

Διασκευή: Ντάρκο Λούκιτς
Μετάφραση: Λάντα Καστέλαν
Σκηνοθεσία: Τομάζ Παντούρ
Screen play: Τομάζ Παντούρ, Λίβιγια Παντούρ
Δραματουργία: Λίβιγια Παντούρ
Σχεδιασμός σκηνικών: Σβεν Γιόνκε για NUMEN
Σχεδιασμός κοστουμιών: Ντάνιτσα Ντέντιγερ
Μουσική: SILENCE
Σχεδιασμός βίντεο: Ντόριγιαν Κολούντζιγια/ Γκαλέριγια 12+
Σχεδιασμός φωτισμού: Αντρέϊ Χαγιντινάκ
Σύμβουλος γλωσσικών θεμάτων: Τζούρτζα Σκάβιτς
Φωτογραφία: Άλιόσα Ρεμπόλ
Βοηθός σκηνοθέτης: Πάολο Τίσλιαριτς
Βοηθός δραματουργός: Μίρνα Ρουστέμοβιτς
Βοηθός σχεδιασμού κοστουμιών: Ζιένα Γκλαμότσανιν
Διεύθυνση σκηνής: Ρόκο Γκρμπιν

Διανομή
Μήδεια: Άλμα Πρίτσα
Ιάσονας: Μπόγιαν Ναβόγιετς
Φύλακας του Χρυσόμαλλου Δέρατος: Λίβιο Μπαντούρινα
Φέρης: Ίβαν Γκλοβάτσκι
Μέρμερος: Ρομάνο Νίκολιτς
Αιγέας: Ντάμιρ Μαρκόβινα

Οι Αργοναύτες: Κρίστιγιαν Ποτότσκι, Άντρεϊ Ντόϊκιτς, Πέταρ Τσβίριν, Τόμισλαβ Κρστάνοβιτς, Γιούρε Ράντνιτς, Ίβαν Μάγκουντ, Άντριαν Πεζντίρτς, Ίβαν Όζέγκοβιτς.


Σημείωμα δραματουργού

[…] Μετά από τρεις χιλιάδες χρόνια η Μήδεια του Ευριπίδη είναι εξίσου πολύπλοκη και γεμάτη αντιθέσεις, είναι μια ξένη γυναίκα, δυσνόητη, θεϊκή και θνητή, που προσπαθεί να δικαιώσει «τα πάντα» με τα εγκλήματά της, τα οποία διαπράττει στο όνομα της «αγάπης» (ο φόνος του αδερφού της Πελία και των δυο γιών της). Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που η Μήδεια, η οποία έχει ως υπόβαθρο έναν μύθο τριών χιλιάδων ετών, δεν είναι απλώς μια ανθρωπολογική αφήγηση αυτού του μύθου ή μια απλουστευμένη ιστορία της σχέσης ενός άνδρα και μιας γυναίκας, ούτε είναι η ιστορία μας απατημένης γυναίκας.

Είναι η μελέτη της απόλυτης εξουσίας, των πράξεων της εξουσίας και του τρόπου με τον οποίον ένα ανθρώπινο ον συμπεριφέρεται όταν βρίσκεται υπό πίεση – όταν κυριεύεται από την εξουσία. Τα τείχη που περικυκλώνουν τις χρονικές περιόδους είναι εξαιρετικά κοντά το ένα στο άλλο και γι’ αυτό η ιστορία της Μήδειας παραμένει ζωντανή μέχρι και σήμερα˙ λειτουργεί ως αντικατοπτρισμός και αντίλαλος, ως εάν να βρίσκεται μέσα σε ένα τούνελ γεμάτο καθρέφτες. Μέσα στη μία και μοναδική μέρα που της εδόθη για να ολοκληρώσει το σχέδιό της έγινε ηρωίδα. Μια από εκείνες τις γυναίκες που αποτελούν συνεχή πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες.

Η δαιμονική μελωδία της Μήδειας, η παρηκμασμένη της φαντασία, η αναζήτηση της αλήθειας και η δίχως όρια αγάπη της, η μητροκτονία ως το αποκορύφωμα του συναισθηματικού, κοινωνικού, πολιτικού, θρησκευτικού και μυθικού επιπέδου, που λειτουργεί ως μια πηγή ενός σύνθετου ρεύματος της σημερινής αντίληψης και λήψης παράλογων χειρονομιών και αρχέτυπων εικόνων, ζωγραφισμένων από τον σύγχρονο πολιτισμό. […]

Livija Pandur

 

  • ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ
    • organizers1
    • organizers2
    • organizers3
  • ΧΟΡΗΓΟΙ
  • ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
    • media1
    • media2
    • media3
    • media4
    • media5
  • ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ
    • support1
    • support2
    • support3
  • pafos
© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται
Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος
Ανάπτυξη και σχεδιασμός από eVertical Solutions