Μήδεια του Ευριπίδη

Εθνικό Θέατρο Κροατίας στο Ζάγκρεμπ, Pandur.Theaters, Σλοβενία & Dubrovnik Summer Festival, Κροατία

4 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου
6 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία

Με την παράσταση Μήδεια του Ευριπίδη, μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου Κροατίας στο Ζάγκρεμπ με την Pandur.Theaters από τη Σλοβενία και το Dubrovnik Summer Festival στην Κροατία, σε σκηνοθεσία του παγκοσμίου φήμης Τομάζ Παντούρ, θα ανοίξει το 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, στις 4 Ιουλίου 2014 στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου. Η παράσταση, η οποία έχει παρουσιαστεί στην Κροατία, στη Σλοβενία και στο Ιβηροαμερικάνικο Θεατρικό Φεστιβάλ στη Μπογκοτά της Κολομβίας, έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές τόσο για τη σκηνοθεσία όσο και για τη θαυμάσια ερμηνεία της Άλμα Πρίτσα στο ρόλο της Μήδειας.

Περίληψη
Η Μήδεια, κόρη του Αιήτη, βασιλιά της Κολχίδας και εγγονή του Θεού Ήλιου, εγκαταλείπει τον πατέρα της και σκοτώνει τον αδελφό της για να βοηθήσει τον Ιάσονα να πάρει τον θησαυρό της οικογένειάς της, το Χρυσόμαλλο Δέρας. Ως επιστέγασμα όλων αυτών η Μήδεια παραμένει πιστή σύζυγος και του γεννάει δύο γιους. Αυτός όμως την προδίδει και την αδικεί. Θέλει να την αφήσει και να παντρευτεί τη νεαρή κόρη του Κρέοντα, βασιλιά της Κορίνθου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κρέοντας διατάζει την εξορία της από τη χώρα. Απελπισμένη, κατορθώνει να πείσει τον Κρέοντα να της επιτρέψει να παραμείνει στη χώρα ακόμα μια μέρα. Μάταια προσπαθεί ο Ιάσονας να της αποδείξει ότι αυτό που κάνει είναι για το καλό της και το καλό των παιδιών τους. Η Μήδεια εξοργισμένη, καταστρώνει σχέδιο με το οποίο σκοτώνει όλους όσους έχουν σχέση με τον Ιάσονα: την κόρη του Κρέοντα, τον ίδιο τον Κρέοντα και στο τέλος τα δύο παιδιά τους. Κι όταν ο Ιάσονας αποφασίζει να ανταποδώσει την εκδίκηση, τη βλέπει ψηλά στον ουρανό πάνω από το παλάτι να φεύγει με πύρινο άρμα που της είχε στείλει ο παππούς της, ο βασιλιάς Ήλιος. Η εκδίκησή της κορυφώνεται, όταν δεν αφήνει καν τον Ιάσονα να αγγίξει τα νεκρά κορμιά των παιδιών τους.

 

Διασκευή: Ντάρκο Λούκιτς
Μετάφραση: Λάντα Καστέλαν
Σκηνοθεσία: Τομάζ Παντούρ
Screen play: Τομάζ Παντούρ, Λίβιγια Παντούρ
Δραματουργία: Λίβιγια Παντούρ
Σχεδιασμός σκηνικών: Σβεν Γιόνκε για NUMEN
Σχεδιασμός κοστουμιών: Ντάνιτσα Ντέντιγερ
Μουσική: SILENCE
Σχεδιασμός βίντεο: Ντόριγιαν Κολούντζιγια/ Γκαλέριγια 12+
Σχεδιασμός φωτισμού: Αντρέϊ Χαγιντινάκ
Σύμβουλος γλωσσικών θεμάτων: Τζούρτζα Σκάβιτς
Φωτογραφία: Άλιόσα Ρεμπόλ
Βοηθός σκηνοθέτης: Πάολο Τίσλιαριτς
Βοηθός δραματουργός: Μίρνα Ρουστέμοβιτς
Βοηθός σχεδιασμού κοστουμιών: Ζιένα Γκλαμότσανιν
Διεύθυνση σκηνής: Ρόκο Γκρμπιν

Διανομή
Μήδεια: Άλμα Πρίτσα
Ιάσονας: Μπόγιαν Ναβόγιετς
Φύλακας του Χρυσόμαλλου Δέρατος: Λίβιο Μπαντούρινα
Φέρης: Ίβαν Γκλοβάτσκι
Μέρμερος: Ρομάνο Νίκολιτς
Αιγέας: Ντάμιρ Μαρκόβινα

Οι Αργοναύτες: Κρίστιγιαν Ποτότσκι, Άντρεϊ Ντόϊκιτς, Πέταρ Τσβίριν, Τόμισλαβ Κρστάνοβιτς, Γιούρε Ράντνιτς, Ίβαν Μάγκουντ, Άντριαν Πεζντίρτς, Ίβαν Όζέγκοβιτς.


Σημείωμα δραματουργού

[…] Μετά από τρεις χιλιάδες χρόνια η Μήδεια του Ευριπίδη είναι εξίσου πολύπλοκη και γεμάτη αντιθέσεις, είναι μια ξένη γυναίκα, δυσνόητη, θεϊκή και θνητή, που προσπαθεί να δικαιώσει «τα πάντα» με τα εγκλήματά της, τα οποία διαπράττει στο όνομα της «αγάπης» (ο φόνος του αδερφού της Πελία και των δυο γιών της). Είναι γι’ αυτόν τον λόγο που η Μήδεια, η οποία έχει ως υπόβαθρο έναν μύθο τριών χιλιάδων ετών, δεν είναι απλώς μια ανθρωπολογική αφήγηση αυτού του μύθου ή μια απλουστευμένη ιστορία της σχέσης ενός άνδρα και μιας γυναίκας, ούτε είναι η ιστορία μας απατημένης γυναίκας.

Είναι η μελέτη της απόλυτης εξουσίας, των πράξεων της εξουσίας και του τρόπου με τον οποίον ένα ανθρώπινο ον συμπεριφέρεται όταν βρίσκεται υπό πίεση – όταν κυριεύεται από την εξουσία. Τα τείχη που περικυκλώνουν τις χρονικές περιόδους είναι εξαιρετικά κοντά το ένα στο άλλο και γι’ αυτό η ιστορία της Μήδειας παραμένει ζωντανή μέχρι και σήμερα˙ λειτουργεί ως αντικατοπτρισμός και αντίλαλος, ως εάν να βρίσκεται μέσα σε ένα τούνελ γεμάτο καθρέφτες. Μέσα στη μία και μοναδική μέρα που της εδόθη για να ολοκληρώσει το σχέδιό της έγινε ηρωίδα. Μια από εκείνες τις γυναίκες που αποτελούν συνεχή πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες.

Η δαιμονική μελωδία της Μήδειας, η παρηκμασμένη της φαντασία, η αναζήτηση της αλήθειας και η δίχως όρια αγάπη της, η μητροκτονία ως το αποκορύφωμα του συναισθηματικού, κοινωνικού, πολιτικού, θρησκευτικού και μυθικού επιπέδου, που λειτουργεί ως μια πηγή ενός σύνθετου ρεύματος της σημερινής αντίληψης και λήψης παράλογων χειρονομιών και αρχέτυπων εικόνων, ζωγραφισμένων από τον σύγχρονο πολιτισμό. […]

Livija Pandur

 

Continue Reading

Άλκηστις του Ευριπίδη

Αμφίκτιο Θέατρο, Κύπρος

25 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία
27 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου
28 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου

Με την ευριπίδεια τραγωδία Άλκηστις, το σύμβολο της αυταπάρνησης και της συζυγικής αφοσίωσης, σε παραγωγή του Αμφίκτιου Θεάτρου και σε σκηνοθεσία του Νίκου Χαραλάμπους, το 18ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος θα ρίξει αυλαία για φέτος.

Περίληψη
Με τη βοήθεια του Απόλλωνα, ο Άδμητος, βασιλιάς της πόλης των Φερών, έχει κερδίσει ένα ασυνήθιστο προνόμιο: μπορεί να αποφύγει το θάνατο, αν κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Ποιος είναι όμως εκείνος που αγαπάει τον Άδμητο περισσότερο από την ίδια τη ζωή του;

Όλοι αρνούνται να πεθάνουν για χάρη του Άδμητου, εκτός από τη νεαρή γυναίκα του, την Άλκηστη, που αποχαιρετά τη ζωή, και ξεκινάει το ταξίδι της για τον Κάτω Κόσμο. Όλο το παλάτι θρηνεί την απώλεια της αφοσιωμένης βασίλισσας, αλλά μόνο ένας ήρωας μπορεί να παλέψει με το θάνατο και να την ξαναφέρει στη ζωή.

Η Άλκηστις, το αρχαιότερο από τα σωζόμενα έργα του Ευριπίδη, συνδυάζει τη φόρμα και τα χαρακτηριστικά της τραγωδίας με κωμικά στοιχεία, ειρωνική ματιά και αίσια έκβαση.

 

Μετάφραση: Μάκης Αντωνόπουλος
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Νίκος Χαραλάμπους
Σκηνικά: Λάκης Γενεθλής
Μουσική: Νικόλας Λεβέντης
Κίνηση: Νάταλι Αμμάν
Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστιάνα Μούζουρα

Διανομή
Απόλλωνας: Μάριος Κακουλλής
Θάνατος: Ιουλία Τσόλκα
Θεράπαινα: Άννα Γιαγκιώζη
Άλκηστη: Μαρία Μιχαήλ
Άδμητος: Σίμος Τσιάκκας
Ηρακλής: Μάνος Γαλανής
Φέρης: Νεόφυτος Νεοφύτου

Δωδεκαμελής Χορός (έξι άνδρες, έξι γυναίκες)

Κορυφαία: Νάταλι Αμμάν
Κορυφαίος: Παναγιώτης Γρηγορίου

 

Σκηνοθετικό σημείωμα
Ένας χώρος διάσπαρτος από πολλαπλές φυλακές-τάφους. Ένα ζωγραφικό πάτωμα που υποκαθιστά την κάθοδο και στη συνέχεια την άνοδο από τον Άδη. Η νεκραναστημένη Άλκηστη του Ευριπίδη, κουβαλάει τη ματαιότητα του έρωτα για ένα «πουκάμισο αδειανό», για μιαν Ελένη! Και μια ομάδα από ανθρώπους σε κατάσταση παράνοιας, που μεταφέρουν, κρύβονται, τρέχουν και πανικοβάλλονται από τη ζωή εν τάφω, δηλαδή την τραγική Ειρωνεία του Ευριπίδη στη διαπασών. Με δυο λόγια, οραματιστήκαμε μια παράσταση σε κατάσταση τρέλας…

Νίκος Χαραλάμπους

Continue Reading

Λυσιστράτη του Αριστοφάνη

Highway Productions & Λυκόφως ΑΜΚΕ, Ελλάδα

13 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου
14 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου

Η Highway Productions και η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΛΥΚΟΦΩΣ, του παραγωγού Γιώργου Λυκιαρδόπουλου, σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, θα παρουσιάσουν τη δημοφιλέστερη και πιο πολυπαιγμένη αριστοφανική κωμωδία Λυσιστράτη, σε σκηνοθεσία του λιθουανού σκηνοθέτη Τσέζαρις Γκραουζίνις, με τη Μαρία Καβογιάννη στην πρώτη της εμφάνιση στον εμβληματικό ομώνυμο ρόλο, τον Αντώνη Λουδάρο στον ρόλο του Πρόβουλου, την Καίτη Κωνσταντίνου στον ρόλο της Κλεονίκης, τον Θανάση Τσαλταμπάση στον ρόλο του Κινησία και τη Νάντια Κοντογεώργη ως Μυρρίνη.

Περίληψη
Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου, η εξωτερική και εσωτερική κατάσταση της Αθήνας είναι τόσο δύσκολη που μια Αθηναία, η Λυσιστράτη αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Το σχέδιό της είναι να αναγκάσει τους άνδρες σε πολιτική συνδιαλλαγή μέσω της σεξουαλικής αποχής. Γι αυτό το σκοπό, οργανώνει μυστική συνάντηση με γυναίκες από την Αθήνα και τις άλλες εμπόλεμες πόλεις, και τις πείθει να αρνηθούν κάθε σεξουαλική επαφή με τους συζύγους και τους εραστές τους. Στη συνέχεια, η Λυσιστράτη με τις άλλες Αθηναίες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη – όπου βρίσκεται το θησαυροφυλάκιο των δημοσίων χρημάτων – για να στερήσουν από τους άνδρες τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για τη συνέχιση του πολέμου. Το σχέδιο των γυναικών δεν θα αργήσει να αποδώσει καρπούς, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στις εχθρικές πόλεις. Απεσταλμένοι Σπαρτιάτες και Αθηναίοι κάνουν έκκληση στη Λυσιστράτη για συμβιβασμό. Η ειρήνη εξασφαλίζεται μετά από αμοιβαίες παραχωρήσεις, με τη βοήθεια μιας νεαρής όμορφης κοπέλας, της Διαλλαγής.

Η Λυσιστράτη αποτελεί το τελευταίο «φιλειρηνικό μήνυμα» του Αριστοφάνη και είναι η έβδομη χρονολογικά από τις έντεκα σωζόμενες κωμωδίες του. Παίχτηκε στα Λήναια το 411π.Χ. με διδασκαλία του Καλλίστρατου. Μαζί με τις Εκκλησιάζουσες και τις Θεσμοφοριάζουσες αποτελεί το γνωστό τρίπτυχο του ποιητή που αναφέρεται σε κωμωδίες γυναικών.

 

Μετάφραση/Απόδοση: Σπύρος Α. Ευαγγελάτος
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις
Σκηνικά/Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας
Μουσική: Δημήτρης Θεοχάρης
Στίχοι τραγουδιών: Γιώργος Μπακόλας
Επιμέλεια κίνησης: Δήμητρα Κρητικίδη
Επεξεργασία κειμένου: Ο μεταφραστής και οι ηθοποιοί της παράστασης
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου

Παραγωγή: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος, Highway Productions, Λυκόφως ΑΜΚΕ σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου

Διανομή
Λυσιστράτη: Μαρία Καβογιάννη
Κλεονίκη: Καίτη Κωνσταντίνου
Μυρρίνη: Νάντια Κοντογεώργη
Λαμπιτώ, Αθηναία: Μαργαρίτα Βαρλάμου
Βοιωτή: Μαρία Φιλίππου
Κορίνθια: Τζίνη Παπαδοπούλου
Ελευσίνια: Ελίνα Μάλαμα
Πρόβουλος: Αντώνης Λουδάρος
Κινησίας: Θανάσης Τσαλταμπάσης
Πρέσβης Λακεδαιμονίων: Θανάσης Κουρλαμπάς
Πρύτανης: Δημήτρης Παπανικολάου
Κήρυκας Λακεδαιμονίων: Θωμάς Γκαγκάς
Αθηναίος Α΄: Βασίλης Πουλάκος
Αθηναίος Β΄: Γεράσιμος Σκαφίδας

Continue Reading

Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, σε διασκευή Κώστα Μόντη

Θ.Ε.ΠΑ.Κ. (Θεατρικό Εργαστήρι του Πανεπιστημίου Κύπρου), Κύπρος
Παράλληλη εκδήλωση για το «Έτος Μνήμης Κώστα Μόντη»

7 Ιουλίου, Αρχοντικό της Οδού Αξιοθέας
8 Ιουλίου, Αρχοντικό της Οδού Αξιοθέας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος τιμά τον Κύπριο ποιητή Κώστα Μόντη και παρουσιάζει ως παράλληλη εκδήλωση για το «Έτος Μνήμης Κώστα Μόντη», τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη στην εμπνευσμένη και ευρηματική διασκευή του Κώστα Μόντη, από το Θ.Ε.ΠΑ.Κ (Θεατρικό Εργαστήριο Πανεπιστημίου Κύπρου) σε σκηνοθεσία Μιχάλη Πιερή.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Αρχοντικό της Οδού Αξιοθέας στη Λευκωσία. Η είσοδος, στην παράλληλη αυτή εκδήλωση, θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

Δραματουργική προσαρμογή/Σκηνοθεσία: Μιχάλης Πιερής
Μουσική: Ευαγόρας Καραγιώργης
Σκηνικά, κοστούμια: Χρίστος Λυσιώτης, Ηλιάνα Χρυσοστόμου
Κινησιολογία: Μιχάλης Πιερής
Χορογραφία: Έλενα Χριστοδουλίδου
Φωτισμοί: Γιώργος Κουκουμάς
Ρύθμιση ήχου: Σταματία Λαουμτζή
Τεχνική υποστήριξη: Κυριάκος Κακουλλής
Υπεύθυνη παραγωγής, βοηθός σκηνοθέτις: Σταματία Λαουμτζή

Διανομή
Λυσιστράτη: Χριστίνα Πιερή
Πρόβουλος: Δημήτρης Πιτσιλλής
Μυρρίνη: Μύρια Χατζηματθαίου
Κινησίας: Σταύρος Αροδίτης
Κορυφαίος: Μιχάλης Γιάγκου
Κορυφαία: Ευτυχία Γεωργίου
Λαμπιτώ: Μιράντα Νυχίδου
Κλεονίκη: Αγγέλα Σαββίδου,
Ένας γέρος: Χαρίτων Ιωσηφίδης.
Μια γριά: Μιχάλης Μιχαήλ
Χορός των γερόντων / Χορός των γυναικών: όλος ο θίασος του Θ.Ε.ΠΑ.Κ.

 

 

Σκηνοθετικό σημείωμα
Δουλεύοντας με το αριστοτεχνικό αυτό κείμενο [του Μόντη], ανακαλύψαμε καινούριες αρετές της κυπριακής ντοπιολαλιάς, γευτήκαμε σπάνιους λογοτεχνικούς χυμούς της μοντικής δημιουργίας, χαρήκαμε την ευλυγισία και την προσαρμοστικότητα που χαρακτηρίζουν αυτή την πανέμορφη διάλεκτο της ελληνικής λαλιάς. Μα πάνω απ’ όλα, διαπιστώσαμε στην πράξη πόσο δυνατό θεατρικό κείμενο είναι η Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, αλλά και πόσο δυνατή είναι η μεταφορά του στη σύγχρονη κυπριακή διάλεκτο από τον σημαντικότερο σύγχρονο Κύπριο ποιητή. Τόσο δυνατή, μα και τόσο φυσική, ώστε να ταυτίζεται με την ανάσα του κυπριακού λαού.

Έτσι, η σκηνοθετική αντίληψη στηρίχτηκε στην άποψη ότι η «Λυσιστράτη» του Μόντη έπρεπε να παιχτεί μέσα σε συμφραζόμενα της δημοτικής και λαϊκής μας παράδοσης, άλλωστε η γλώσσα και οι επιλογές του Κύπριου ποιητή προς τα εκεί οδηγούν, υπό δύο όρους. Πρώτον, ότι δεν θα παραβιάζαμε σε κανένα σημείο τη νοηματική και δραματική δομή του αρχαίου κειμένου (την οποία πρώτος σεβάστηκε ο Μόντης)· δεύτερο, ότι δεν θα πέφταμε στην παγίδα της παρωδίας το έργου με την μετατροπή του σε κυπριώτικη φολκλορική επιθεώρηση. Με αυτές τις σκέψεις, είχα ζητήσει από όλους τους συνεργάτες μου ν’ ακολουθήσουν το μονοπάτι του δημιουργικού διαλόγου με την πλούσια σε ριζιμιές αξίες κυπριακή παράδοση στο επίπεδο της εκφοράς του λόγου, της μουσικής, της ενδυματολογίας, της κίνησης και του χορού. Αναζητήσαμε στοιχεία «ήθους» της παραδοσιακής κυπριακής κοινωνίας, τα οποία θεωρούμε ότι έστω και εν μέρει επιβιώνουν στις μέρες μας, τα μελετήσαμε και προσπαθήσαμε, χωρίς να αντιγράψουμε δουλικά, να ωφεληθούμε από τη συνάντηση μαζί τους. […]

Μιχάλης Πιερής

Continue Reading

Οιδίποδας του Olivier Kemeid, βασισμένο στο Σοφοκλή

Compagnie José Besprosvany / IDEA asbl, Βέλγιο

21 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία
22 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία

Ο φημισμένος Μεξικανός σκηνοθέτης και χορογράφος Χοζέ Μπεσπροσβάνυ, ο οποίος το 2011 παρουσίασε στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος τον Προμηθέα Δεσμώτη, μια παράσταση που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό και που θεωρήθηκε μία από τις καλύτερες παραστάσεις του Φεστιβάλ, επανέρχεται φέτος για να παρουσιάσει τη χοροθεατρική παράσταση Οιδίποδας. Η παράσταση, σε παραγωγή Compagnie José Besprosvany / IDEA asbl και συμπαραγωγή του Theatre Royal du Parc στις Βρυξέλλες και του Theatre d’Ivry Antoine Vitez στο Παρίσι, παρουσιάστηκε το 2013 αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές σε Βέλγιο και Γαλλία.

Περίληψη
Ο Λάιος, βασιλιάς των Θηβών, μαθαίνοντας από ένα χρησμό ότι ο γιος του, όταν μεγαλώσει θα τον σκοτώσει, παραδίδει το νεογέννητο Οιδίποδα σε έναν έμπιστο υπηρέτη του να τον αφήσει έκθετο στον Κιθαιρώνα. Ένας βοσκός όμως, βρίσκει το παιδί και το παραδίδει στον βασιλιά της Κορίνθου, Πόλυβο.

Κατά τη διάρκεια μιας γιορτής ο Οιδίποδας ακούει τυχαία ότι δεν είναι ο πραγματικός γιος του Πόλυβου και αναζητώντας την αλήθεια, καταφεύγει στο μαντείο των Δελφών.
Στο άκουσμα του χρησμού, σύμφωνα με τον οποίο έμελλε να σκοτώσει τον πατέρα του και να παντρευτεί τη μητέρα του και θέλοντας να αποφύγει την πραγματοποίηση του χρησμού, δεν επιστρέφει στην Κόρινθο. Στο δρόμο της φυγής μπλέκεται σε καυγά και αμυνόμενος σκοτώνει τον Λάιο, μη γνωρίζοντας πως είναι ο πατέρας του. Όταν φτάνει στη Θήβα, λύνει το αίνιγμα της Σφίγγας και κερδίζει τη βασιλεία της πόλης, παίρνοντας την Ιοκάστη γυναίκα του και αποκτώντας μαζί της τέσσερα παιδιά.

Η Θήβα πλήττεται όμως από ένα φοβερό λοιμό, για τον οποίο υπεύθυνος είναι ο δολοφόνος του Λαΐου. Ο Οιδίπους αναλαμβάνει να τον βρει και να σώσει την πόλη. Στην πορεία της αναζήτησης του δολοφόνου, το νήμα ξετυλίγεται και ο ήρωας ανακαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα. Είναι όχι μόνο ο φονιάς του προηγούμενου βασιλιά της Θήβας, αλλά και φονιάς του πατέρα του και σύζυγος της μητέρας του. Με την αποκάλυψη της τραγικής αλήθειας η Ιοκάστη απαγχονίζεται και ο Οιδίπους αυτοτυφλώνεται, εκλιπαρώντας για εξορία και ανησυχώντας για την τύχη των παιδιών του.

Στην τραγωδία Οιδίπους Τύραννος, η οποία αποτελεί την κορυφαία στιγμή της δραματικής τέχνης του Σοφοκλή, ο άνθρωπος στέκεται αντιμέτωπος με τη Μοίρα, αναμετριέται και συντρίβεται.

 

Κείμενο: Ολιβιέρ Κεμέιντ
Σκηνοθεσία/Χορογραφία: Χοζέ Μπεσπροσβάνυ
Βίντεο: Γιαννίκ Ζακέ
Μουσική/ Σχεδιασμός ήχου: Κένρααντ Έκερ
Σχεδιασμός κοστουμιών: Μπερτ Μενζέλ
Σχεδιασμός φωτισμού: Μαρκ Λομμέλ
Βοηθός εικαστικού σχεδιασμού, βοηθός δραματουργίας: Φρανσουά Προντόμ
Βοηθός σχεδιασμού σκηνικών: Ρίτσαρντ Κλάιν
Τεχνικός βίντεο και υπεύθυνος γενικού συντονισμού: Γιαννίκ ντε Κόστερ
Βοηθός υπεύθυνος περιοδείας: Μαρτίν Κοϊφιέρ
Τεχνικός φωτισμού: Κασπάρ Λάνγκοφ
Τεχνικός ήχου: Τσέντρικ Κόττε

Οιδίποδας: Γκοτιέ Τζένσεν
Ιοκάστη: Ισαμπέλ Ρελάντ
Κρέων: Γιώργος Σιατίδης
Νεαρός: Τουσσέντ Κολομπάνι
Γέροντας, Τειρεσίας, Λάιος, Πόλυβος: Τσαρλς Κορνέττε

Χορευτές: Μιλένα Λεκλέρκ, Φερνάντο Μάρτιν, Γιαν-Γκαέλ Μονφόρτ, Φρανσουά Προντόμ, Λουί Ρίτσαρντ

Μία συμπαραγωγή του José Besprosvany/IDEA asbl, με το Theatre Royal du Parc, Βρυξέλλες και του Theatre d’Ivry Antoine Vitez, Παρίσι. Η παραγωγή επιχορηγήθηκε από τα Τμήματα Χορού και Μουσικής του Υπουργείου της Γαλλικής Κοινότητας της Βαλλονίας, Βρυξέλλες με επιπρόσθετη στήριξη από: WBI, WBTD, SACD και τη Βουλή της Ομοσπονδίας της Βαλλονίας-Βρυξέλλες.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα
[…] Καθώς εξελίσσεται ο μύθος, τα φαντάσματα του παρελθόντος επικρέμονται απειλητικά και φωτίζουν τη φοβερή κατάρα που στοιχειώνει την πόλη, θολώνοντας τους δείκτες του παρόντος, αμαυρώνοντας το μέλλον και ωθώντας τον Οιδίποδα να ζήσει στο σκοτάδι, τυφλός και δυστυχισμένος.

Με την απόφασή μου να σκηνοθετήσω τη διασκευή του Olivier Kemeid, η οποία εκσυγχρονίζει το κείμενο του Σοφοκλή αλλά παραμένει πολύ πιστή στο αυθεντικό κείμενο, ακολουθώ το συνδετικό νήμα, το οποίο διέπει το δημιουργικό έργο της θεατρικής μου ομάδας για χρόνια, δηλαδή την εξερεύνηση πιθανών σημείων όπου συναντιούνται το κείμενο, η μουσική και η κίνηση. Σε αυτή μου τη σκηνοθεσία χρησιμοποιώ δύο τέχνες που με συναρπάζουν: το θέατρο σκιών, που χρησιμοποιείται στην Άπω Ανατολή για να αφηγείται μυθικές ιστορίες αναμιγνύοντας το κείμενο με τη μουσική και τη χρήση του φωτός και της σκιάς στη σύγχρονη τέχνη.

Στην παραγωγή αυτή, πέντε ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους παρουσιάζοντας την τραγωδία του Οιδίποδα στον παρόντα χρόνο και πέντε χορευτές δίνουν ζωή σε αυτό το σκοτεινό παρελθόν, το οποίο βαθμιαία αναδύεται στην επιφάνεια, χρησιμοποιώντας έναν πανέξυπνο θεατρικό μηχανισμό.[…]

José Besprosvany

Continue Reading

Ορέστεια: Χοηφόροι, Ευμενίδες του Αισχύλου

La Fondazione Instituto Nazionale Del Dramma Antico, Ιταλία

18 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία
19 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου

Το Εθνικό Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος (La Fondazione Instituto Nazionale Del Dramma Antico – INDA), με έδρα τις Συρακούσες της Σικελίας, ένας θεσμός που υπηρετεί την αρχαία ελληνική τραγωδία και κωμωδία εδώ και εκατό χρόνια, θα παρουσιάσει στο Φεστιβάλ τις δύο τραγωδίες, Χοηφόροι και Ευμενίδες, της αισχύλειας τριλογίας Ορέστεια. Η παραγωγή, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 9 Μαΐου 2014 στις Συρακούσες, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του Daniele Salvo με τους Francesco Scianna, Francesca Ciocchetti, Marco Imparato και Elisabetta Pozzi στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Περίληψη

Χοηφόροι
Μετά το φόνο του Αγαμέμνονα στο Άργος βασιλεύει η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος, οι φονιάδες του. Ο Ορέστης, οποίος είχε φυγαδευτεί στη Φωκίδα μετά τη δολοφονία του Αγαμέμνονα, επιστρέφει στο Άργος μαζί με τον Πυλάδη. Καθώς προσφέρει κρυφά χοές στον τάφο του πατέρα του, ζητώντας να του παρασταθεί στην εκδίκηση, φθάνει εκεί η Ηλέκτρα μαζί με τον Χορό για να ζητήσει και αυτή από τον πατέρα της συμπαράσταση. Βλέποντας τα σημάδια στον τάφο υποπτεύεται ότι εκεί βρίσκεται ο Ορέστης, ο οποίος εμφανίζεται και αναγνωρίζονται. Καταστρώνουν το σχέδιο της εκδίκησης και το φέρουν εις πέρας. Μπαίνουν λοιπόν στο παλάτι, ανακοινώνουν τον δήθεν θάνατο του Ορέστη στην Κλυταιμνήστρα και αυτή καλεί τον Αίγισθο, ο οποίος τελικά πέφτει θύμα των δύο αδελφιών και δολοφονείται. Ο Ορέστης αποκαλύπτεται στην μητέρα του και εκδικείται το φόνο του πατέρα του, με τη δολοφονία της. Ντυμένος ικέτης ξεκινά για το μαντείο για να ξορκίσει το αίμα από τα χέρια του, ενώ οι Ερινύες τον κατατρέχουν.

Ευμενίδες
Ο Ορέστης έχει καταφύγει ικέτης στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, ζητώντας τη βοήθεια του θεού για να απαλλαγεί από τις Ερινύες. Mετά από εντολή του Απόλλωνα προσφεύγει ικέτης στο άγαλμα της Αθηνάς, στην Αθήνα, ικετεύοντάς την για προστασία από τις Ερινύες. Η Αθηνά εμφανίζεται, αναλαμβάνει τη δίκη του Ορέστη και εγκαθιδρύει τον θεσμό του Αρείου Πάγου. Οι Ερινύες επιμένουν για την καταδίκη του Ορέστη, οι ψήφοι των δικαστών διχάζονται και ο Ορέστης αθωώνεται με την ψήφο της Αθηνάς. Οι Ερινύες με την παραίνεση της Αθηνάς ηρεμούν και μετατρέπονται σε Ευμενίδες, σε πνεύματα δηλαδή ευνοϊκά για την πόλη.

Η αισχύλεια τριλογία Ορέστεια αποτελεί τη μόνη σωζόμενη αρχαία τριλογία, περιλαμβάνει τις τραγωδίες Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες. Παρουσιάστηκε το 458π.Χ. στη γιορτή των Διονυσίων και χαρακτηρίζεται ως μια από τις κορυφαίες τραγωδίες του αρχαίου δράματος.

 

Μετάφραση: Μόνικα Τσεντάνι
Σκηνοθεσία: Ντανιέλε Σάλβο
Βοηθός Σκηνοθέτη: Εμιλιάνο Μπροντζίνο
Σκηνικά, Κουστούμια: Αρνάλντο Πομοντόρο
Μουσική: Μάρκο Πόντα

Διανομή
Ορέστης: Φραντσέσκο Σιάνα
Πυλάδης: Μάρκο Ιμπαράτο
Ηλέκτρα: Μελάνια Τζίλιο
Υπηρέτης: Αλεσάντρο Ρομάνο
Κλυταιμνήστρα: Ελιζαμπέτα Πότσι
Παραμάνα του Ορέστη: Καρμπονέτι Αντονιέτα
Αίγισθος: Γκρατσιάνο Πιάτσα
Υπηρέτης του Αίγισθου: Αλεσάντρο Ρομάνο
Η Ιέρεια της Πυθίας: Κλάρα Γκαλάντε
Απόλλων: Γκρατσιάνο Πιάτσα
Το Φάντασμα της Κλυταιμνήστρας: Ελιζαμπέτα Πότσι
Αθηνά: Πάολα Γκάζμαν

Κορυφαίοι του Χορού:
Σιμονέτα Κάρτια, Φραντσέσκα Τσιοκέτι, Μαρτσέλα Φαβίλα, Κλάρα Γκαλάντε, Σίλβια Πιέτα, Έλενα Πόλικ Γκρέκο

Χορός: Κλάουντια Μπενάσι, Ρόζι Μπονφίλιο, Κλιώ Τσιπολέτα, Τζιούλια Διομέντε, Τζιουλιάνα Ντι Στέφανο, Καρμελίντα Τζεντίλα, Πάολα Τζίλιο, Βιόλα Γκρατσιόζι, Τζιν Λιού, Ντοριάνα Λα Φάουτσι, Φραντσέσκα Μαρία, Βαλέρια Περντόνο, Σίλβια Περναρέλα, Έλενα Αιμόνε.


Σκηνοθετικό σημείωμα

Η ευαισθησία, αυτό είναι το επίκεντρο αυτού του έργου. Κατά την άποψή μου, αυτή ακριβώς η στιγματισμένη ευαισθησία αποτελεί το όχημα που καθιστά δυνατή ακόμα και σήμερα την ευόδωση του τραγικού και της κάθαρσης. Είναι απολύτως απαραίτητο για έναν ερμηνευτή της αρχαίας τραγωδίας, να φτάσει σε πολύ υψηλά συναισθηματικά επίπεδα, διακυβεύοντας τη φωνή και το σώμα μέχρι να φτάσει σε καταστάσεις που μπορούν να μας ταράξουν. […]

Η παράσταση «Χοηφόρες –Ευμενίδες», σε μια μοναδική βραδιά, θέλει να χαράξει μια καινοτόμο πορεία: είναι μια πρόκληση στις σύγχρονες Ερινύες. Αντιμετωπίζονται πολύπλοκα και σύγχρονα θέματα: η έλλειψη πνευματικότητας στη καθημερινή ζωή μας, η κατάρρευση του θρησκευτικού πνεύματος, τα προγονικά ένστικτα του ανθρώπινου μυαλού («ο άνθρωπος τρομερό τέρας»), ο έλεγχος της βίας στην κοινωνία, η έννοια της Δικαιοσύνης. […]

Daniele Salvo

Continue Reading

Φιλοκτήτης του Σοφοκλή

Ε.Θ.Α.Λ. (Εταιρεία Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού), Κύπρος

8 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου
11 Ιουλίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία
12 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου

Την τραγωδία του Σοφοκλή Φιλοκτήτης, σε μετάφραση του βραβευμένου Ελλαδίτη ποιητή Γιώργου Μπλάνα και σε σκηνοθεσία του Καλλιτεχνικού της Διευθυντή Μηνά Τίγκιλη, θα παρουσιάσει η Ε.Θ.Α.Λ. με συνεργασία του Τεχνοδρομίου (Κύπρος) και του Θεάτρου Πέρα (Ελλάδα), η οποία «εισέρχεται» για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος.

Περίληψη
Οι αρχηγοί των Ελλήνων εγκαταλείπουν σ’ ένα ερημονήσι τον γενναίο πολεμιστή Φιλοκτήτη επειδή δεν μπορούν να υποφέρουν τις κραυγές και τα βογκητά του, ύστερα από το δάγκωμα ενός φιδιού. Μετά από δέκα χρόνια επιστρέφουν στο νησί, γιατί έμαθαν από κάποιο χρησμό ότι μόνο ο Φιλοκτήτης μπορεί να κυριεύσει την πόλη της Τροίας, χρησιμοποιώντας τα ανίκητα τόξα του Ηρακλή. Με σχέδιο του Οδυσσέα, ο Νεοπτόλεμος θα προσποιηθεί ότι είναι δυσαρεστημένος από τους Αχαιούς, έτσι ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του ήρωα και να τον παρασύρει στο καράβι για να πάρει τα όπλα. Μόλις εκείνος αντιλαμβάνεται το κόλπο, εξοργίζεται και ζητά τα όπλα πίσω, αλλά στο τέλος, η εμφάνιση του Ηρακλή θα δώσει τη λύση στο δράμα κι έτσι ο Φιλοκτήτης θα ακολουθήσει τους Έλληνες στην Τροία.

Μια τραγωδία που ερευνά την ανθρώπινη ψυχή και θίγει το θέμα του πατριωτισμού, της ατομικής και συλλογικής ευθύνης και της σκοπιμότητας που μας αναγκάζει κάποιες φορές να διαγράψουμε κανόνες τιμής και ηθικής.

«Καλύτερα έντιμος και νικημένος, παρά ανέντιμος και νικητής»

Ο Φιλοκτήτης του Σοφοκλή έχει χωρίσει τους ερμηνευτές σε δυο στρατόπεδα. Στο πρώτο, η ερμηνεία αναζητείται στη πρόθεση του τραγικού ποιητή να φτάσει στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Η άλλη σχολή, ομάδα, στρατόπεδο –στην παράσταση της ΕΘΑΛ θα μεταφερθούμε σ’ ένα στρατόπεδο– τοποθετεί την τραγωδία στο κοινωνικό πλαίσιο εντός του οποίου έδρασε ο Σοφοκλής, αφού κάθε καλλιτέχνημα συνδέεται με την εποχή του. Ο μεταφραστής του, ποιητής Γιώργος Μπλάνας, σημειώνει στο πρόλογο της μετάφρασής του πως «ο Φιλοκτήτης μπορεί να μας παρουσιάζεται σαν το πιο υπαρξιακό από τα αρχαία δράματα , αλλά είναι το πιο πολιτικό, το πιο αδυσώπητο στην κοινωνική κριτική του…».

 

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σκηνοθεσία: Μηνάς Τίγκιλης
Σκηνικά/Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου
Σχεδιασμοί Φωτισμών: Βασίλης Πετεινάρης
Μουσική Σύνθεση: Γιώργος Κολιάς
Κίνηση: Χλόη Μελίδου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Παναγιώτα Παπαγεωργίου & Έλενα Μελετίου
Βοηθός Σκηνογράφου: Θέλμα Κασουλίδου
Μουσική Διδασκαλία Χορού: Νίκος Βήχας (χορωδία Αμμοχώστου)

Διανομή
Φιλοκτήτης: Ευτύχιος Πουλλαΐδης
Οδυσσέας: Κώστας Καζάκας
Νεοπτόλεμος: Κωνσταντίνος Γαβριήλ
Ναυτικός: Αλέξανδρος Παρίσης

Χορός:
Κορυφαίος Α:  Γιάννος Αντωνίου,
Κορυφαία Β:  Παναγιώτα Παπαγεωργίου,
Κορυφαίος Γ:  Μιχάλης Χρήστου
Ευριπίδης Δίκαιος,Στέφανη Νέρου, , Ζαχαρίας Ιορδανίδης, Αντρέας Δανιήλ

Μουσικός: Θεόδωρος Πολυκάρπου

Συμμετέχουν: Χρίστος Χριστοφίδης, Κώστας Μπάφας, Ιάκωβος Καντούνας, Γιώργος Διαμαντίδης (Χορωδία«Μοντέρνοι Καιροί») και Άγγελος Γκουτοσίδης, Άννα Αντωνίου (εθελοντές)


Σκηνοθετικό σημείωμα

Το πολιτικό Θέατρο κάτι έχει να μας πει […]. «Αν μείνουμε σε ορισμούς, θα έπρεπε να πω ότι η έκφραση του καλλιτέχνη δεν παύει ποτέ να είναι και πολιτική και υπαρξιακή», έγραφε ο Κάρολος Κουν το 1978. Σήμερα, στην εποχή της αποδόμησης της πολιτικής, η νέα συνθήκη διαπερνά την τέχνη του θεάτρου και θέτει ερωτήματα για τον ρόλο των καλλιτεχνών, την επικαιρότητα των κλασικών έργων, την ανάγκη για πολιτικό λόγο. Έτσι, η επιστροφή του πολιτικού θεάτρου ακουμπά σε δύο άξονες: στην ασφάλεια που παρέχουν στον καλλιτέχνη τα κλασικά πολιτικά έργα, αλλά και στο στοίχημα να μιλήσουν οι ίδιοι μέσα από αυτά με νέους τρόπους, μακριά από εύκολες πολιτικές προπαγάνδες και διδακτισμούς.

[…] Γι’ αυτό και εμείς – σαν μακρινοί απόγονοι του Θόδωρου Αγγελόπουλου που με τον εμβληματικό του Θίασο, σημάδεψε την πορεία της μεταπολιτευτικής (1974) καλλιτεχνικής Ελλάδας – θα επιχειρήσουμε να ζωντανέψουμε τη σύγκρουση του Φιλοκτήτη με τον Οδυσσέα σ ένα νησί, κάπου στο Αιγαίο, τόπο εξορίας όπου η εξουσία προσπαθεί επί σχεδόν δέκα χρόνια στο πρόσωπο του Φιλοκτήτη να καταρρακώσει ηθικές αξίες και ιδεολογίες (τις όποιες ιδεολογίες). Χωρίς συνθήματα, θα επιχειρήσουμε με όσα… όπλα μας προσφέρει η τέχνη να επαναφέρουμε στο προσκήνιο εκείνο το θέατρο, που σε καιρούς χαλεπούς χρειάζονται οι άνθρωποι! […]

Μηνάς Τίγκιλης

Continue Reading

  • ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ
    • organizers1
    • organizers2
    • organizers3
  • ΧΟΡΗΓΟΙ
  • ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
    • media1
    • media2
    • media3
    • media4
    • media5
  • ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ
    • support1
    • support2
    • support3
  • pafos
© Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται
Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος
Ανάπτυξη και σχεδιασμός από eVertical Solutions